1مقدمه: نیروی انسانی مهم ترین سرمایه سازمان هاست و سلامت عمومی کارکنان نقش تعیین کننده ای در بهره وری دارد. این پژوهش به بررسی ارتباط بین رضایت شغلی و سلامت عمومی کارکنان سازمان پزشکی قانونی و نقش تعدیل گر تیپ شخصیتی در این رابطه پرداخت. روش بررسی: این مطالعه توصیفی-تحلیلی و مقطعی در سال 1397 بر روی 314 نفر از کارکنان سازمان پزشکی قانونی کشور انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه سلامت عمومی (GHQ-28)، رضایت شغلی (JDI) و پرسش نامه پنج عاملی شخصیت نئو (فرم کوتاه) بود. داده ها با نرم افزارهای SPSS و SmartPLS  و روش مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد سلامت عمومی کارکنان در سطح مطلوبی قرار دارد (3.1±12.8). رضایت از ماهیت کار (5.620=t، 0.001>P)، سرپرستی (4.248=t، 0.001>P)، همکاران (2.246=t، 0.025=P) و رضایت کلی شغلی (3.542=t، 0.001>P) تأثیر معناداری بر سلامت عمومی داشتند. تیپ شخصیتی نیز رابطه رضایت شغلی و سلامت عمومی را تعدیل کرد (2.434=t، 0.015=P). همچنین رضایت شغلی بر ابعاد مختلف سلامت عمومی شامل اختلال عملکرد اجتماعی (6.338=t، 0.001>P)، اضطراب (9.815=t، 0.001>P)، افسردگی (11.073=t، 0.001>P) و علایم جسمانی (7.614=t، 0.001>P) مؤثر بود. نتیجه گیری: افزایش رضایت شغلی می تواند نقش مهمی در بهبود سلامت عمومی کارکنان داشته باشد؛ علاوه بر این، تیپ شخصیتی به عنوان یک عامل تعدیل گر می تواند اثرات مثبت رضایت شغلی بر سلامت روانی را تقویت کند. ویژگی هایی مانند مسئولیت پذیری و انعطاف پذیری از جمله عوامل شخصیتی مهم در این زمینه هستند. یافته ها بر ضرورت توجه به عوامل شخصیتی در سیاست های مدیریت منابع انسانی و طراحی برنامه های ارتقای شرایط شغلی برای بهبود سلامت عمومی کارکنان تأکید دارد.

علوم انسانی پزشکی به حوزه ای آموزشی-پژوهشی اشاره دارد که در آن علوم انسانی (ادبیات، تاریخ، فلسفه)، علوم اجتماعی (جامعه شناسی، انسانی شناسی) و هنر می کوشد در تعامل با علوم پزشکی درک عمیق تری را از سرشت پزشکی، غایت و هدف آن و تجارب وجودی پزشک و بیمار به دست دهند و سپس از این رهگذر، روابط انسانی میان پزشکان و بیماران را بهبود بخشند و ارزش های انسانی در حوزه ی طبابت و مراقبت سلامت را تقویت و احیا کنند. . .

زمینه و هدف: مفاهیم حمایت سازمانی، سرمایه های روان شناختی و تاثیر آن بر ارتقای سلامتی کارکنان از اهمیت قابل توجهی برخوردار است، لذا هدف از انجام پژوهش بررسی اثر حمایت سازمانی و سرمایه های روان شناختی بر ارتقای سلامتی کارکنان در ادارات ورزش و جوانان غرب کشور بود. روش کار: این تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق را کلیه کارکنان ادارات تربیت بدنی استان های غرب کشور تشکیل می داد (390 نفر)، داده ها از نمونه گیری کل شمار جمع آوری شد؛ که پس از توزیع و جمع آوری پرسشنامه ها، 350 پرسشنامه مورد تحلیل قرار گرفت. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر (1970)، پرسشنامه حمایت سازمانی ادراک شده آیزنبرگر و همکاران (1986) و پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز (2007) استفاده گردید که روایی پرسشنامه ها با استفاده از AVE (میانگین واریانس استخراج شده) و پایایی آن ها به شیوه ترکیبی با PLS مورد تایید قرار گرفت. یافته ها: یافته ها اثر مستقیم مثبت و معنادار در مولفه های سرمایه های روان شناختی و ابعاد آن و حمایت سازمانی ادراک شده با ارتقای سلامت کارکنان را نشان داد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که سرمایه های روان شناختی و حمایت سازمانی ادراک شده، قادر به پیش بینی توان انجام کار، می باشند. نتیجه گیری: به طور کلی ارتقای سلامت کارکنان اهمیت زیادی برای سازمان ها دارد و بر اساس نتایج به دست آمده، افزایش حمایت سازمانی و سرمایه روانشناختی می تواند زمینه ارتقاء سطح سلامتی را در کارکنان فراهم آورد و لذا مدیران و مسیولین سازمان ها می بایست در این زمینه برنامه ریزی نمایند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

مقدمه: افراد شاغل قسمت اعظم ساعات بیداری خود را در محل کار که سر شار از روابط انسانی و منبع عظیمی از سرمایه اجتماعی است، سپری می کنند. با توجه به ارتباط سرمایه اجتماعی محل کار با سلامت نیروهای کار هدف از این مقاله، بررسی مطالعات انجام شده در زمینه اثرات سرمایه اجتماعی محل کار بر سلامت کارکنان می باشد.روش کار: این مطالعه، یک مطالعه مروری سیستماتیک می باشد. مقالات منتشر شده تمام متن و انگلیسی در پایگاههای علمی Scopus, PubMed, Google scholar با کلید واژه «سرمایه اجتماعی محل کار» و «سلامت» «فشارخون بالا»، «دیابت»، «افسردگی» بدون محدودیت زمانی جستجو شد و تعداد 14 مقاله واجد شرایط مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: سرمایه اجتماعی محل کار با بیماری هایی مانند بیماری قلبی، فشارخون بالا، دیابت و افسردگی نیروهای کار در ارتباط بوده است.نتیجه گیری: سرمایه اجتماعی در محل کار باید بعنوان یکی از راههای اصلی ارتقاء سلامت مورد توجه قرار گیرد.